ಗಣರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಭಾಷಣ – 2026

ಭಾಷಣದ ಅವಧಿ: ಸುಮಾರು 4 ರಿಂದ 6 ನಿಮಿಷಗಳು:

ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿಗಳೇ, ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರೇ, ಶಿಕ್ಷಕರೇ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ನೇಹಿತರೇ,

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮುಂಜಾನೆಯ ಶುಭೋದಯ ಹಾಗೂ 77ನೇ ಗಣರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಹಾರ್ದಿಕ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

ಇಂದು ಜನವರಿ 26, 2026. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ತ್ರಿವರ್ಣ ಧ್ವಜದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ. ಆಗಸ್ಟ್ 15, 1947 ರಂದು ಬ್ರಿಟಿಷರಿಂದ ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಆದರೆ, ನಮಗೆ ನಿಜವಾದ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಹಕ್ಕುಗಳು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಜನವರಿ 26, 1950 ರಂದು. ಅಂದು ನಮ್ಮ ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನ ಜಾರಿಗೆ ಬಂತು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ದೇಶವು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ‘ಗಣರಾಜ್ಯ’ವಾಯಿತು.

ಸಂವಿಧಾನದ ಮಹತ್ವ: ನಮ್ಮ ಸಂವಿಧಾನವು ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಲಿಖಿತ ಸಂವಿಧಾನವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಶಿಲ್ಪಿ ಡಾ. ಬಿ.ಆರ್. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರನ್ನು ನಾವು ಇಂದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಜಾತಿ, ಮತ, ಭಾಷೆ ಎಂಬ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸಮಾನರು ಎಂಬ ಹಕ್ಕನ್ನು ನೀಡಿದ್ದು ಈ ಸಂವಿಧಾನ. ಪ್ರಜೆಗಳೇ ಪ್ರಭುಗಳು ಎಂದು ಸಾರಿದ ದಿನವಿದು.

ನವ ಭಾರತ – 2026: ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ಇಂದು ನಾವು 2026 ರಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಭಾರತವು ಕೇವಲ ಹಾವಾಡಿಗರ ದೇಶವಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಇಂದು ನಾವು ವಿಶ್ವದ ಬಲಿಷ್ಠ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ.

• ನಮ್ಮ ಇಸ್ರೋ (ISRO) ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಲಗ್ಗೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
• ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಭಾರತವು ವಿಶ್ವದ ಪ್ರಮುಖ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದೆ.
• ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣಾ ಪಡೆಗಳು ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಗಲಿರುಳು ಕಾಯುತ್ತಿವೆ. ಇಂದು ಇಡೀ ವಿಶ್ವವೇ ಭಾರತದತ್ತ ಗೌರವದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದೆ.

ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿ: ಆದರೆ, ಕೇವಲ ಸಂವಿಧಾನದ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಸಾಲದು, ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನೂ ನಾವು ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಾದ ನಾವು ಇಂದಿನ ದಿನ ಒಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ.

1. ನಾವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿ, ದೇಶದ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತೇವೆ.
2. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಪರಿಸರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ.
3. ಜಾತಿ-ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷ ಸಾಧಿಸದೆ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಭಾರತೀಯರು ಎಂದು ಒಂದಾಗಿ ಬಾಳುತ್ತೇವೆ.

ದೇಶಭಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹೋರಾಡುವುದಲ್ಲ; ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಓದುವುದು, ಒಬ್ಬ ಪ್ರಜೆ ಕಸವನ್ನು ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಕುವುದು, ಟ್ರಾಫಿಕ್ ನಿಯಮ ಪಾಲಿಸುವುದು ಕೂಡ ದೇಶಭಕ್ತಿಯೇ.

ನಾವೇ ಈ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯ. 2047ರಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದು 100 ವರ್ಷ ತುಂಬುವಾಗ, ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು “ವಿಶ್ವಗುರು”ವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲಿದೆ.

ಬನ್ನಿ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಸುಂದರ, ಸ್ವಚ್ಛ ಮತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠ ಭಾರತವನ್ನು ಕಟ್ಟೋಣ. ನನಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಜೈ ಹಿಂದ್! ಜೈ ಕರ್ನಾಟಕ! ವಂದೇ ಮಾತರಂ!

FOR ENGLISH MEDIUM STUDENTS

 The Comprehensive Speech (For High School/College)

(This speech covers history, facts, and modern responsibility)

Respected Principal, Teachers, Chief Guest, and my dear friends,

A very warm Good Morning to everyone.

Today, we have gathered here to celebrate the 77th Republic Day of our great nation, India. While August 15th, 1947, gave us freedom from British rule, it was on January 26th, 1950, that we truly became the masters of our own destiny.

Why January 26th? History tells us that on this very day in 1930, our freedom fighters declared ‘Purna Swaraj’ or Total Independence. Exactly 20 years later, we honored that pledge by adopting our Constitution.

The Power of Our Constitution Friends, our Constitution is not just a book of laws; it is the soul of our democracy. Drafted by the constituent assembly under the chairmanship of Dr. B.R. Ambedkar, it took 2 years, 11 months, and 18 days to complete. It gave us the power to choose our government, it gave us our Fundamental Rights, and it declared India as a Sovereign, Socialist, Secular, and Democratic Republic.

India in 2026 Today, in 2026, we stand as one of the world’s leading economies and a global superpower in technology and space. From the Moon to the Sun, our ISRO scientists have proved our mettle. We are a young nation with big dreams.

Our Duty However, a Republic is not just about rights; it is about duties. As students, our duty is not just to study, but to be responsible citizens. Whether it is keeping our surroundings clean, respecting women, saving water, or following traffic rules—nation-building happens through our small daily actions.

Let us pledge today to work towards a ‘Viksit Bharat’ (Developed India). Let us remember the sacrifices of Bhagat Singh, Subhash Chandra Bose, Mahatma Gandhi, and countless others by making India a country they would be proud of.

Jai Hind, Jai Bharat!

ಭಾಷಣದ ಅವಧಿ: ಸುಮಾರು 8 ರಿಂದ 10 ನಿಮಿಷಗಳು:

ನವ ಭಾರತದ ಶಿಲ್ಪಿಗಳು ನಾವಾಗೋಣ ಸಂದರ್ಭ: 77ನೇ ಗಣರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಆಚರಣೆ (ಜನವರಿ 26, 2026) 

[ಪೀಠಿಕೆ – Introduction]

ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿಗಳೇ, ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ/ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರೇ, ಪೂಜ್ಯ ಗುರುಗಳೇ, ಪೋಷಕರೇ ಹಾಗೂ ನನ್ನ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯವಾಗಿರುವ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಹಪಾಠಿಗಳೇ,

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮುಂಜಾನೆಯ ಶುಭೋದಯ ಹಾಗೂ 77ನೇ ಗಣರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಹಾರ್ದಿಕ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

ಇಂದು ಜನವರಿ 26, 2026. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ತ್ರಿವರ್ಣ ಧ್ವಜದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಎದೆಯುಬ್ಬಿಸಿ ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಕಾಶ್ಮೀರದಿಂದ ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯವರೆಗೆ, ಗುಜರಾತ್‌ನಿಂದ ಅರುಣಾಚಲದವರೆಗೆ ಇಂದು ಒಂದೇ ಸ್ವರ ಮೊಳಗುತ್ತಿದೆ – ಅದುವೇ “ವಂದೇ ಮಾತರಂ”.

ಆಗಸ್ಟ್ 15, 1947 ರಂದು ಬ್ರಿಟಿಷರ ದಾಸ್ಯದಿಂದ ನಾವು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮುಕ್ತರಾದೆವು ನಿಜ. ಆದರೆ, ನಾವು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿದ್ದು ಜನವರಿ 26, 1950 ರಂದು. ಅಂದು ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಸಂವಿಧಾನ ಜಾರಿಗೆ ಬಂತು. ಭಾರತವು ಒಂದು ‘ಸಾರ್ವಭೌಮ, ಸಮಾಜವಾದಿ, ಜಾತ್ಯತೀತ, ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಗಣರಾಜ್ಯ’ವಾಗಿ ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಎದುರು ತಲೆ ಎತ್ತಿ ನಿಂತಿತು.

[ಇತಿಹಾಸ: ಜನವರಿ 26 ರಂದೇ ಏಕೆ?]

ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ನಮ್ಮ ಸಂವಿಧಾನವು ನವೆಂಬರ್ 1949 ರಲ್ಲೇ ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ನಮ್ಮ ನಾಯಕರು ಅದನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲು ಜನವರಿ 26 ರವರೆಗೆ ಅಂದರೆ ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಏಕೆ ಕಾಯ್ದರು? ಇದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ರೋಚಕ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ.

ನಾವು 1930 ನೇ ಇಸವಿಗೆ ಹೋಗೋಣ. ಲಾಹೋರ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತ್ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರು ಅವರು ರಾವಿ ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ತ್ರಿವರ್ಣ ಧ್ವಜವನ್ನು ಹಾರಿಸಿ, ಬ್ರಿಟಿಷರ ಬಳಿ “ಪೂರ್ಣ ಸ್ವರಾಜ್ಯ” (ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ) ಬೇಕೆಂದು ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದರು. ಅಂದು ಜನವರಿ 26, 1930 ಆಗಿತ್ತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಸುಮಾರು 17 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಭಾರತೀಯರು ಇದೇ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದಿನವನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ದಿನಕ್ಕೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಜನವರಿ 26, 1950 ರಂದು ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ನಾವು ಗಣರಾಜ್ಯವಾದೆವು.

[ಸಂವಿಧಾನ: ನಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥ]

ಗಣರಾಜ್ಯ ಎಂದರೆ ಏನು? ‘ಗಣ’ ಎಂದರೆ ಜನ, ‘ರಾಜ್ಯ’ ಎಂದರೆ ಆಳ್ವಿಕೆ. ಅಂದರೆ, ಪ್ರಜೆಗಳೇ ಪ್ರಭುಗಳು. ರಾಜನ ಮಗನೇ ರಾಜನಾಗುವ ಪದ್ಧತಿ ಇಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೈತ ಅಥವಾ ಚಹಾ ಮಾರುವವನೂ ಕೂಡ ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಬಹುದು, ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಯಾಗಬಹುದು. ಈ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಸಂವಿಧಾನ.

ನಮ್ಮ ಸಂವಿಧಾನವು ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಲಿಖಿತ ಸಂವಿಧಾನವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಶಿಲ್ಪಿ, ಭಾರತ ರತ್ನ ಡಾ. ಬಿ.ಆರ್. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರನ್ನು ನಾವಿಂದು ಸ್ಮರಿಸಲೇಬೇಕು. ಅವರ ನೇತೃತ್ವದ ಸಮಿತಿಯು ಹಗಲಿರುಳು ಶ್ರಮಿಸಿ, 2 ವರ್ಷ, 11 ತಿಂಗಳು ಮತ್ತು 18 ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಚರ್ಚಿಸಿ, ಈ ಅದ್ಭುತ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಿದರು.

ನೂರಾರು ಜಾತಿಗಳು, ಸಾವಿರಾರು ಭಾಷೆಗಳು, ವಿವಿಧ ಧರ್ಮಗಳಿರುವ ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ಒಂದೇ ಸೂರಿನಡಿ, ಒಂದೇ ಕಾನೂನಿನ ಅಡಿ ಇರಿಸುವುದು ಸುಲಭದ ಮಾತಲ್ಲ. ಡಾ. ಬಾಬು ರಾಜೇಂದ್ರ ಪ್ರಸಾದ್, ಸರ್ದಾರ್ ಪಟೇಲ್, ಮೌಲಾನಾ ಆಜಾದ್ ಅಂತಹ ಮಹಾನ್ ನಾಯಕರು ಈ ಕನಸನ್ನು ನನಸು ಮಾಡಿದರು.

[2026 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ: ವಿಶ್ವಗುರು]

ಇಂದು ನಾವು 2026 ರಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದು ಏಳುವರೆ ದಶಕಗಳೇ ಕಳೆದಿವೆ. ನಾವಿಂದು ಎಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ?

ಹಾವಾಡಿಗರ ದೇಶ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಭಾರತ ಇಂದು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ತವರು ಮನೆಯಾಗಿದೆ.

1. ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ: ಭಾರತವು ವಿಶ್ವದ ಮೂರನೇ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಆರ್ಥಿಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದೆ. ನಮ್ಮ ಡಿಜಿಟಲ್ ಪೇಮೆಂಟ್ (UPI) ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಇಡೀ ವಿಶ್ವವೇ ಬೆರಗಾಗಿದೆ.
2. ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ: ನಮ್ಮ ಇಸ್ರೋ (ISRO) ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಚಂದ್ರನ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ತ್ರಿವರ್ಣ ಧ್ವಜ ನೆಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ (ಚಂದ್ರಯಾನ). ಸೂರ್ಯನ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನೂ (ಆದಿತ್ಯ-L1) ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಮಂಗಳ ಗ್ರಹಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದ ಕೀರ್ತಿ ನಮ್ಮದು.
3. ರಕ್ಷಣೆ: ನಮ್ಮ ಸೇನೆ ಇಂದು ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ಸೇನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ನಮ್ಮ ಗಡಿಯ ಕಡೆಗೆ ವಕ್ರ ದೃಷ್ಟಿ ಬೀರುವ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕ ಪಾಠ ಕಲಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ನಮಗಿದೆ.

ರಸ್ತೆಗಳು, ರೈಲ್ವೆಗಳು, ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಗಳು, ಏಮ್ಸ್ (AIIMS), ಐಐಟಿ (IIT)ಗಳು ದೇಶದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ತಲುಪಿವೆ. ಇಂದು ಭಾರತವು ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ದೇಶವಲ್ಲ, ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ನೀಡುವ ‘ವಿಶ್ವಬಂಧು’ವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದೆ.

[ಸವಾಲುಗಳು: ಇನ್ನೂ ಬಾಕಿ ಇದೆ]

ಆದರೆ ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ದೇಶಭಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ತಿರುಗುವುದಲ್ಲ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಕೂಡ ದೇಶಭಕ್ತಿಯೇ.

2026 ರಲ್ಲೂ ನಮಗೆ ಕೆಲವು ಕಟು ಸತ್ಯಗಳು ಎದುರಾಗುತ್ತಿವೆ:

• ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತರು ಇನ್ನೂ ಶ್ರೀಮಂತರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಬಡವರು ಒಂದು ಹೊತ್ತಿನ ಊಟಕ್ಕೂ ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
• ನಾವು ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಸಿಟಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಶುದ್ಧ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಲ್ಲ.
• ನಾವು ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಇನ್ನೂ ನಿಂತಿಲ್ಲ.
• ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಇಂದಿಗೂ ಕಿತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಸಂವಿಧಾನ ನಮಗೆ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು (Fundamental Rights) ನೀಡಿದೆ. ನಮಗೆ ವಾಕ್ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬೇಕು, ಸಮಾನತೆ ಬೇಕು ಎಂದು ನಾವು ಹೋರಾಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಸಂವಿಧಾನ ನೀಡಿದ ಮೂಲಭೂತ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು (Fundamental Duties) ನಾವು ಎಷ್ಟು ಜನ ಪಾಲಿಸುತ್ತೇವೆ?

[ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪಾತ್ರ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿ]

ನನ್ನ ಭಾಷಣದ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ಭಾಗಕ್ಕೆ ನಾನು ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಈ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯ ಯಾರು? ಅದು ನಾವೇ – ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು.

2047 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದು 100 ವರ್ಷ ತುಂಬುವಾಗ, “ವಿಕಸಿತ ಭಾರತ”ದ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಿಡಿಯುವವರು ನಾವೇ. ಹಾಗಾದರೆ ಇಂದಿನಿಂದಲೇ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?

1. ಶಿಸ್ತಿನ ಸಿಪಾಯಿಗಳಾಗಿ: ಸಂವಿಧಾನದ ಮೊದಲ ಪಾಠವೇ ಶಿಸ್ತು. ಟ್ರಾಫಿಕ್ ರೂಲ್ಸ್ ಪಾಲಿಸುವುದು, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡದಿರುವುದು, ಕಸವನ್ನು ಎಲ್ಲಂದರಲ್ಲಿ ಬಿಸಾಡದಿರುವುದು – ಇವೆಲ್ಲವೂ ದೇಶಭಕ್ತಿಯೇ.
2. ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮನೋಭಾವ: ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಅಥವಾ ಫೇಸ್‌ಬುಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ನಂಬಬೇಡಿ. ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಿ. ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಲಿಯಿರಿ. ಡಾ. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿದ್ದು ಇದನ್ನೇ.
3. ಏಕತೆ: ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ, ಭಾಷೆ ಎಂಬ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಒಡೆದು ಹಾಕಿ. ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುವ ಸೈನಿಕನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಜಾತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಅವನಿಗೆ ಇರುವುದು ಒಂದೇ ಧರ್ಮ – ಅದು ಭಾರತೀಯತೆ. ನಾವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಬದುಕೋಣ.
4. ಪರಿಸರ ರಕ್ಷಣೆ: ಈ ಭೂಮಿ ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರಿಂದ ಬಳುವಳಿಯಾಗಿ ಬಂದಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯಿಂದ ಸಾಲವಾಗಿ ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ. ನೀರನ್ನು ಉಳಿಸಿ, ಗಿಡಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ. ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಳಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ.

[ಉಪಸಂಹಾರ]

ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತೇನೆ. ದೇಶಭಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಜನವರಿ 26 ಅಥವಾ ಆಗಸ್ಟ್ 15 ರಂದು ಸ್ಟೇಟಸ್ ಹಾಕುವುದಲ್ಲ.

• ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಓದುವುದು ದೇಶಭಕ್ತಿ.
• ಒಬ್ಬ ವೈದ್ಯ ಬಡವನಿಗೆ ಉಚಿತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವುದು ದೇಶಭಕ್ತಿ.
• ಒಬ್ಬ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಲಂಚ ಪಡೆಯದೆ ರಸ್ತೆ ನಿರ್ಮಿಸುವುದು ದೇಶಭಕ್ತಿ.
• ನಾವು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದೇ ನಿಜವಾದ ದೇಶಸೇವೆ.

ಬನ್ನಿ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡೋಣ. ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮುಕ್ತ, ಸ್ವಚ್ಛ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಭಾರತವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡೋಣ. ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಕಂಡ ಕನಸಿನ ಭಾರತವನ್ನು ಕಟ್ಟೋಣ.

ನೇತಾಜಿ ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್ ಅವರ ಮಾತಿನೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಭಾಷಣ ಮುಗಿಸುತ್ತೇನೆ: “ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಒಂದು ಆಲೋಚನೆಗಾಗಿ ಸಾಯಬಹುದು, ಆದರೆ ಆ ಆಲೋಚನೆ ಅವನ ಸಾವಿನ ನಂತರ ಸಾವಿರಾರು ಜನರಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ತಾಳುತ್ತದೆ.”

ಆಗಸ್ಟ್ 15 ರಂದು ದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿತು, ಜನವರಿ 26 ರಂದು ದೇಶಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾವು ಸದ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಜೈ ಹಿಂದ್! ಜೈ ಕರ್ನಾಟಕ! ವಂದೇ ಮಾತರಂ!